|
-O- |
|
OBDUKSİYON:Otopsi. OBEZ:Şişman. OBEZİTE:Şişmanlık. OBJE:Görülebilen veya dokunulabilen herhangi bir şey. OBJEKTİF:Duyulup, görülebilen, idrak edilebilen. OBLİTERASYON:Vücuttaki boşlukların tıkanması. OBSERVASYON:Müşahade. OBSESYON:Daimi endişe,fikri sabit, nöroz. OBSTRÜKSİYON:Tıkanma, engel. OBSTETRİ:Doğum bilgisi. ODİOGRAM:Kulağın işitme gücünün kaydıdır, odiometri cihazı ile ölçülür. OEDİPUS KOMPLEKSİ:Erkek çocuğun annesine karşı duyduğu bilinçsiz yakınlık nedeniyle babasını kıskanması ve bununla ilgili ruhsal bozukluklar kompleksine verilen isimdir. ODONTOİD:Diş şeklinde. OFTALMİK:Göze ait. OFTALMOPLEJİ:Göze ait sinirlerin felci sonucu göz kapağının düşmesi ve gözün hareket edememesi ile birlikte oluşan tablo. OFTALMOLOJİ:Göz ve göz hastalıkları ile uğraşan bilim dalı. OFTALMOSKOP:Göz içi muayenesinde kullanılan bir alet. OFTALMOSKOPİ:Oftalmoskop ile gözün içinin muayene edilmesi. OFTALMOLOJİST:Göz hastalıkları uzmanı, göz mütehassisi. OFTALMOTONOMETRİ:Göz içi basıncın ölçülmesi. OKKULT:Gizli, kapalı. OKLUDE:Kapalı, tıkalı. OKSİPUT:Basın arka kısmı. OKULOMOTORYUS:Gözü hareket ettiren sinirlerden birisidir.(3.kafa çifti Nervus Oculomotorius) OKÜLER:Göze ait. OLEKRANON:Dirsekteki çıkıntı. OLFAKTORYUS:Koku siniri.(Nervus Olfactorius) OLİGÜRİ:İdrarın normalden az çıkartılması OLİGO:Geri,küçük. OLİGODENDROGLİOMA:Sinir sistemi destek dokusuna ait, özellikle beyincikte görülen kötü huylu tümör. OLİGOSPERMİ:Menide spermatozoidlerin normalden az olusu. OMENTUM:Karin içerisinde, barsaklari örten oluşum. ONANİZM:Genital organlar ile oynayarak kendi kendine tatmin. ONKOLOJİ:Tümöral oluşumlarla ilgili bilim dalı. OPAK:Donuk, şeffaf olmayan. OPERABL:Ameliyat edilebilir, ameliyat edilmekle halen bir şansı olan. ( aksi; inoperabl ) OPERASYON:Cerrahi müdahale, ameliyat. OPİAT:Afyonlu ilaç, uyuşturucu. OPİSTOTONUS:Bazı hastalıklarda vücudun ekstansör (gerici ) kaslarının gerilmesi sonucu gövdenin yay biçimi alarak kasılmış hali. ( Örn. Tetanozda ) OSTEOGENESİS:Kemik oluşumu, kemiklerin gelişimi. OSTEOGENESİS İMPERFEKTA:Kemiklerin kolayca kırılacak şekilde gevrek oluşu ile karakterize kalıtsal nitelik gösteren hastalik. OSTEOJENİK:Kemik yapıcı. OSTEOİD:Kemik gibi, kemiğimsi. OSTEOLİZ:Kemiğin çürümesi, nekrozu, erimesi. OSTEOMALASİ:Kemiklerin yumuşaması ile karakterize bir hastalik. OSTEOMİYELİT:Kemik iltihabı. OSTEOFİT:Kemiklerde patolojik olarak oluşan çıkıntı şeklindeki oluşumlar. OSTEOPLASTİ:Kusurlu kemiği düzeltme veya sağlam kemikle değiştirme ameliyatı. OVOBLAST:Yumurtanın geliştiği hücre, yumurta hücresi. OVOSİT:Olgunlaşma devresinden önceki dişi cinsiyet hücresi. OVÜLASYON:Kadınlarda yumurtalıklarda ovüm'ün (Yumurtanın) atılmasıdır. Ovülasyon genellikle adet dönemlerinin ortasına rastlayan 11-14. günler arasında olur. |